Zo, en dan nu eindelijk een berichtje van ons. Zondag lukte het niet en zaterdag zijn we inderdaad meegesleurd naar een festival.Zo, en dan nu eindelijk een berichtje van ons. Zondag lukte het niet en zaterdag zijn we inderdaad meegesleurd naar een festival.

Vrijdag hadden we een overnachting in La Paz. De hoogteperikelen op 3400 meter staken meteen de kop op. Inge had meteen hoofdpijn en voelde zich niet goed. Op die hoogte ben je al snel buiten adem. We waren dan ook maar wat blij dat we zaterdagochtend door konden vliegen naar het lager gelegen Sucre (2600 meter). Je reis beginnen op die hoogte is geen aanrader.

Zaterdag kwamen we met enige vertraging aan in Sucre. Hier werden we opgehaald door een hele leuke (Lieke en Lisanne, lees goed) heeele leuke zoon van onze gastvrouw Nancy. Hij heet Victor (spreek je uit als Bico) en is 18 jaar oud. We werden warm ontvangen door de hele familie. Nancy woont met haar moeder en haar zussen met hun gezin gezamelijk om een patio. De familie spreekt alleen Spaans en dus zijn de gesprekken erg moeilijk en vermoeiend. Victor is de enige die redelijk Engels spreekt en wordt dus overal bij betrokken om de boel te vertalen, ocherm.
Na een snelle lunch, bestaande uit kippenonderdelen, zijn we inderdaad om 16:00 uur meegesleurd naar een kleurrijk, vrolijk festival ter ere van de heilige maagd Maria. Na een paar uur kregen we een broodje restant kip aangeboden. Het werd maar kouder en kouder en we hadden het eigenlijk wel gezien. Gelukkig ging oma om 23:00 uur naar huis en konden we met haar mee. Nancy ging nog even door.

Zondag ochtend kregen we als ontbijt ……… restanten kiponderdelen. Na het ontbijt gingen we naar de markt inkopen doen. Grappig was dat ze grote radijzen hebben en kleine kropjes ijsbergsla. Onderweg stuiten we op een parade ter afsluiting van het festival van gisteren. Je moet maar een reden hebben toch? Gelukkig was met de familie een BBQ afgesproken en had Nancy niet al te veel tijd om te blijven hangen. De BBQ op de gezellige Patio was lekker en iedereen deed moeite om met ons te spreken. Helaas zijn altijd dezelfde de klos om alles te vertalen.

Na dit alles blijkt dat we een toepasselijk kado voor hun hond Flaffy hadden meegenomen, namelijk een rubbere KIP. Al ging in eerste instantie zijn voorkeur uit naar de echte kip. Victor`s voorkeur lag bij de meegenomen stroopwafels.

Vandaag hebben we een soort toelatingsexamen gedaan voor onze Spaanse lessen. Ik geloof dat wij als laagste ingeschaald zijn, we mogen als enige vanmiddag beginnen. Als we over vier weken het Spaans onder de knie hebben, zullen we jullie in het Spaans berichten. So don`t worry.

Foto`s houden jullie nog te goed. Het is niet altijd even makkelijk om ze te uploaden. Zelfs dit bericht is nu drie keer geschreven. Maar we zullen trachten jullie op de hoogte te houden.

Groetjes
Inge en Michel